Αλουμινόχαρτο: πως να το χρησιμοποιείς σωστά.
Έχω συναντήσει αρκετό κόσμο που χρησιμοποιεί αλουμινόχαρτο όταν ψήνει κάτι στο φούρνο. Το πως μαγειρεύεις ή αποθηκεύεις με αυτό αποτελεί παράγοντα κινδύνου υγείας και μάλιστα σοβαρό.
Χρησιμοποιείς αλουμινόχαρτο σχεδόν καθημερινά; Τυλίγεις τοστ, ψήνεις πατάτες, αποθηκεύεις φαγητό μετά το μαγείρεμα;
Αν ναι, τότε υπάρχει μια πολύ σημαντική πληροφορία που κανείς δεν σου είπε μέχρι σήμερα.
Ποιο κοινό λάθος στην κουζίνα μπορεί να αυξήσει τη μεταφορά αλουμινίου στο φαγητό σου έως και 50 φορές;
Ποια καθημερινά τρόφιμα ποτέ δεν πρέπει να ακουμπάνε αλουμινόχαρτο;
Γιατί ακόμη κι αν δεν τυλίγεις το φαγητό, μπορεί να επιμολυνθεί — μόνο και μόνο επειδή ακουμπάει σε λάθος επιφάνεια;
Και, τελικά… είναι ασφαλές το αλουμινόχαρτο που χρησιμοποιούμε όλοι ή όχι;
Σε αυτόν το άρθρο θα σου δείξω:
— Πότε το αλουμινόχαρτο είναι πραγματικά επικίνδυνο
— Ποιες συσκευασίες αλουμινίου είναι 100% ασφαλείς
— Και πώς να προστατέψεις την οικογένειά σου άμεσα, χωρίς να αλλάξεις δραματικά τη ρουτίνα σου
Το αλουμινόχαρτο είναι αδιαμφισβήτητα κομμάτι της κουζίνας, ως υλικό προετοιμασίας και συσκευασίας τροφίμων. Το αλουμινόχαρτο χρησιμοποιείται συχνά στο μαγείρεμα λόγω της ευκολίας του, της μιας χρήσης και της υψηλής θερμικής αγωγιμότητάς του (μεταφέρει τη θερμότητα περίπου διπλάσια γρήγορα από άλλα μέταλλα)1.
Όλοι μεγαλώσαμε με τοστάκι με το τυράκι, τυλιγμένο σε χαρτοπετσέτα και στο αλουμινόχαρτο, το οποίο το πέρναμε μαζί μας. Είναι κοινή πρακτική σε όλα τα ελληνικά νοικοκυριά να τυλίγουμε τρόφιμα σε αλουμινόχαρτο αλλά και να ψήνουμε με αυτό.
860.000 τόνοι αλουμινόχαρτου παράγονται ετησίως σε όλη την Ευρώπη
Δυστυχώς, αρκετός κόσμος δε γνωρίζει το πόσο επικίνδυνη είναι η χρήση του, και επειδή αυτό το προϊόν υπάρχει στα ράφια του σουπερμάρκετ νομίζουμε ότι είναι ασφαλές.
Ωστόσο, αν ψήνουμε με αυτό, είναι σημαντικό να γνωρίζεις ότι προκαλείται μεταφορά αλουμινίου στο φαγητό, ανάλογα με το τύπο και τη σύσταση του.
Το αλουμινόχαρτο περιέχει αλουμίνιο, ένα στοιχείο της γης — αποτελεί περίπου το 8% της μάζας του φλοιού της Γης — επομένως είναι φυσιολογικό να βρίσκεται στα τρόφιμα, σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Σύμφωνα με μελέτες, τα τρόφιμα που συμβάλλουν περισσότερο στην πρόσληψη αλουμινίου είναι: δημητριακά, λαχανικά, φρούτα, τσάι, καφές, σιτάρι και προϊόντα με βάση το σιτάρι.
Το πρόβλημα είναι ότι ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να αποβάλει αποτελεσματικά μόνο πολύ μικρές ποσότητες αλουμινίου — πράγμα που σημαίνει ότι μεγάλα τμήματα του πληθυσμού μπορεί να εκτίθενται σε ποσότητες που το σώμα δεν μπορεί να διαχειριστεί.
Η κύρια πρόσληψη για τον άνθρωπο πραγματοποιείται μέσω της τροφής και του πόσιμου νερού, αλλά με χαμηλή άμεση τοξικότητα. Περίπου το 0,3% από το πόσιμο νερό και το 0,1% από την τροφή είναι βιοδιαθέσιμο για τον άνθρωπο2.
Πάνω σε αυτό, είναι σημαντικό να καταλάβεις ότι η επιμόλυνση τροφίμων με αλουμίνιο προκαλεί σοβαρές ανησυχίες, καθώς ερευνάται η πιθανή σχέση της πρόσληψής του με παθήσεις όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, εγκεφαλοπάθεια από αιμοκάθαρση, οστικές διαταραχές και καρκίνο του μαστού. Θεωρείται επίσης νευροτοξικό στοιχείο. Τα άλατα αλουμινίου μπορούν να συσσωρευτούν στο έντερο και σε διάφορους ανθρώπινους ιστούς — όπως τα οστά, τον παραθυρεοειδή αδένα και τον εγκέφαλο.
Το αλουμίνιο δεν είναι απαραίτητο στοιχείο για τον οργανισμό, σε αντίθεση με ψευδάργυρο, μαγνήσιο και σίδηρο.
Η μέση πρόσληψη αλουμινίου από έναν ενήλικο 70 κιλών υπολογίζεται από 14 έως 105 mg την εβδομάδα, ενώ για ένα παιδί 30 κιλών από 21 έως 69 mg την εβδομάδα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να πλησιάζει ή να ξεπερνιέται το ανώτατο ανεκτό εβδομαδιαίο όριο πρόσληψης, που έχει οριστεί στα 1 mg/kg σωματικού βάρους (ή 2 mg/kg σύμφωνα με τον ΠΟΥ). Παλαιότερα, το όριο ήταν 7 mg/kg την εβδομάδα.
Τι πρέπει να γνωρίζεις λοιπόν:
Όταν τρόφιμα (όπως ψάρια ή κρέας) τυλίγονται και ψήνονται σε αλουμινόχαρτο, παρατηρείται σημαντική αύξηση στην περιεκτικότητα σε αλουμίνιο του φαγητού. Με βάση την έρευνα του Dordevic3: