Tι είναι το Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών / Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Σύνδρομο των Ωοθηκών (PCOS / PMOS); Ξέρεις ποιον τύπο έχεις;
Διαγνώσθηκα με ΣΠΩ στα 24 μου, αφότου πέρασα την εφηβική μου ηλικία με εμφανή συμπτώματα. Σε αυτό το άρθρο σου αναλύω τι είναι το ΣΠΩ και πως μπορείς να αναγνωρίσεις το τύπο σου.
Τι είναι πραγματικά το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ);
Το ΣΠΩ είναι μια σύνθετη ορμονική και μεταβολική διαταραχή που εκδηλώνεται διαφορετικά σε κάθε γυναίκα. Γι' αυτό και δύο γυναίκες με την ίδια διάγνωση μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικά συμπτώματα και ανάγκες.
To Σύνδρομο των Πολυκυστικών Ωοθηκών είναι η πιο κοινή ενδοκρινολογική διαταραχή στις γυναίκες και η πιο κοινή αιτία υπογονιμότητας, με γύρω στα 116 εκατομμύρια γυναικών παγκοσμίως να επηρεάζονται από αυτή την διαταραχή , η οποία επιφέρει συνέπειες στις ορμόνες, στην γονιμότητα, στο δέρμα, στο μεταβολισμό και στην καρδιαγγειακή υγεία. Το 2003, θεσπίστηκαν τα Rotterdam Criteria, τα οποία αποτελούν και τα πιο γνωστά κριτήρια διεθνώς για την διάγνωση τoυ ΣΠΩ. Τα Rotterdam Criteria ήταν 3 στο σύνολο και βάση αυτών για την διάγνωση του ΣΠΩ δεν επιβαλλόταν η παρουσία και των 3 για να δοθεί η διάγνωση ιατρικώς.
Έχεις ενδομητρίωση; Μάθε τι πρέπει να τρως
Αν δεν έχεις διαβάσει το προηγούμενο άρθρο μου, μπορείς να το βρεις εδώ. Εκεί αναλύω τι είναι η ενδομητρίωση και τι είναι σημαντικό να γνωρίζεις γύρω από αυτήν τη σύνθετη πάθηση.
Τα 3 κριτήρια:
Καθυστερημένη ωορρηξία ή περίοδοι, γνωστή ως και ανωοθυλακιορρηξία (oligo-ovulation)
Περισσότερα από το κανονικό ανδρογόνα (υπερανδρογονομία), όπως τεστοστερόνη ή DHEA, τα οποία προκαλούν ακμή, υπερτρίχωση, ανδρογενική αλωπεκία ή ψηλά επίπεδα ανδρογόνων στις αιματολογικές ορμονολογικές εξετάσεις μιας γυναίκας
Παρουσία πολυκυστικών ωοθηκών στον υπέρηχο.
Στο PCOS, τα ανδρογόνα (ορμόνες όπως η τεστοστερόνη) τείνουν να βρίσκονται σε υψηλότερα επίπεδα από τα φυσιολογικά. Η περίσσεια ανδρογόνων καθυστερεί την ωορρηξία και η καθυστερημένη ωορρηξία σημαίνει λιγότερη παραγωγή φυσικής προγεστερόνης από το σώμα. Παράγουμε προγεστερόνη μόνο για περίπου δύο εβδομάδες μετά την ωορρηξία. Η προγεστερόνη φαίνεται να παίζει πιο κεντρικό ρόλο στο PCOS. Φαίνεται ότι βοηθά τις ωοθήκες να απομακρύνουν τα δυσλειτουργικά ωοθυλάκια. Όταν η έκθεση στην προγεστερόνη είναι χαμηλή, αυτή η διαδικασία «καθαρισμού» επιβραδύνεται και τα δυσλειτουργικά ωοθυλάκια συσσωρεύονται. Η μειωμένη προγεστερόνη αλλάζει επίσης τη σηματοδότηση από τον υποθάλαμο (τον εγκέφαλο). Η ορμόνη GnRH αρχίζει να εκκρίνεται με ταχύτερους παλμούς, γεγονός που ευνοεί την παραγωγή LH σε σχέση με την FSH. Η κυριαρχία της LH δίνει εντολή στα κύτταρα της θήκης των ωοθυλακίων (theca cells), τα οποία παράγουν τεστοστερόνη στις ωοθήκες, να παράγουν ακόμη περισσότερα ανδρογόνα.
Τα περισσότερα ανδρογόνα καθυστερούν ακόμη περισσότερο την ωορρηξία, γεγονός που μειώνει περαιτέρω την προγεστερόνη. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που αυτοτροφοδοτείται.
Η ινσουλίνη βρίσκεται παράλληλα σε αυτό το μοντέλο ως ένας ξεχωριστός παράγοντας που ενισχύει ολόκληρο τον κύκλο. Η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνει τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και η ινσουλίνη δίνει άμεσα εντολή στα κύτταρα της θήκης των ωοθυλακίων να παράγουν ακόμη περισσότερα ανδρογόνα.
Είναι γενετική πάθηση το PCOS/PMOS;
Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ) έχει ισχυρή γενετική συνιστώσα και συχνά εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα μέλη της ίδιας οικογένειας. Μεγάλες γενετικές μελέτες συνεχίζουν να διερευνούν ποιοι συνδυασμοί γονιδιακών παραλλαγών σχετίζονται με τις διαφορετικές εκδηλώσεις του συνδρόμου1.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η γενετική προδιάθεση δεν σημαίνει ότι η εμφάνιση ή η πορεία του ΣΠΩ είναι προκαθορισμένη.
Τα γονίδια δημιουργούν μια προδιάθεση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται αυτή η προδιάθεση επηρεάζεται σημαντικά από περιβαλλοντικούς και μεταβολικούς παράγοντες, όπως:
η αντίσταση στην ινσουλίνη,
η χρόνια φλεγμονή χαμηλού βαθμού,
και τα αυξημένα επίπεδα ανδρογόνων.
Αυτοί οι παράγοντες παίζουν καθοριστικό ρόλο στο αν και σε ποιο βαθμό θα εμφανιστούν τα συμπτώματα του ΣΠΩ.
Τον Μάιο του 2026, μια διεθνής ομάδα συναίνεσης ανακοίνωσε μια νέα ονομασία για το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS): Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Σύνδρομο των Ωοθηκών (PMOS).
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) μετονομάστηκε σε Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Σύνδρομο των Ωοθηκών (PMOS), έπειτα από 14 χρόνια διεθνούς συνεργασίας, 56 οργανισμούς και περισσότερες από 22.000 απαντήσεις σε έρευνες από κλινικούς και ασθενείς παγκοσμίως.
Για δεκαετίες, εκατομμύρια γυναίκες πληροφορούνταν ότι η πάθησή τους ήταν απλώς ένα αναπαραγωγικό πρόβλημα.
Η αλλαγή του ονόματος δημοσιεύτηκε στο The Lancet και υποστηρίχθηκε από μια παγκόσμια διαδικασία στην οποία συμμετείχαν άτομα με PCOS, επαγγελματίες υγείας, ερευνητές, ομάδες υπεράσπισης ασθενών και περισσότερες από 50 επαγγελματικές και ασθενειακές οργανώσεις. Στόχος της νέας ονομασίας είναι να περιγράψει με μεγαλύτερη ακρίβεια την πάθηση και να μειώσει τη σύγχυση που προκαλούσε ο παλαιότερος όρος σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Ο όρος σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών θεωρούνταν εδώ και καιρό παραπλανητικός, επειδή υποδηλώνει ότι η πάθηση προκαλείται κυρίως από μη φυσιολογικές κύστες στις ωοθήκες. Στην πραγματικότητα, οι ωοθηκικές αλλαγές που παρατηρούνται σε πολλά άτομα με PCOS/PMOS συνήθως αντανακλούν την παρουσία πολλών μικρών ανώριμων ωοθυλακίων και όχι επιβλαβών ή παθολογικών κύστεων.
Επιπλέον, δεν έχουν όλοι όσοι πάσχουν από την πάθηση αυτή την εικόνα στις ωοθήκες τους, ενώ η πάθηση επηρεάζει πολύ περισσότερα από τις ίδιες τις ωοθήκες.
Η νέα ονομασία, Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Σύνδρομο των Ωοθηκών (PMOS), αποσκοπεί στο να αντικατοπτρίζει καλύτερα τη φύση της πάθησης.
Ο όρος «πολυενδοκρινική» (polyendocrine) αναφέρεται στα πολλαπλά ορμονικά συστήματα που εμπλέκονται, συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης, των αναπαραγωγικών ορμονών, των επινεφριδικών ορμονών και των νευροενδοκρινικών οδών.
Ο όρος «μεταβολική» (metabolic) αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο της αντίστασης στην ινσουλίνη, των μεταβολικών αλλαγών που σχετίζονται με το βάρος, της διαταραγμένης ρύθμισης του σακχάρου στο αίμα και του καρδιομεταβολικού κινδύνου.
Ο όρος «ωοθηκική» (ovarian) αναγνωρίζει ότι η δυσλειτουργία της ωορρηξίας, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, η υπογονιμότητα και οι μεταβολές των ορμονών των ωοθηκών παραμένουν βασικά χαρακτηριστικά για πολλά άτομα που πάσχουν από την πάθηση.
Η προηγούμενη ονομασία, PCOS, δημιουργούσε σύγχυση παρουσιάζοντας την πάθηση κυρίως ως διαταραχή των ωοθηκών αντί για μεταβολική και ενδοκρινική διαταραχή.
Για χρόνια, η παρουσία ή η απουσία κύστεων επηρέαζε το αν μια γυναίκα θα λάμβανε διάγνωση.
Γυναίκες με αντίσταση στην ινσουλίνη, αυξημένα ανδρογόνα, διαταραγμένη ωορρηξία, ακμή, τριχόπτωση, αλλαγές βάρους, κόπωση, υπογονιμότητα, άγχος ή αυξημένη χοληστερόλη μπορούσαν να ενημερωθούν ότι δεν πληρούσαν τα κριτήρια εάν οι υπέρηχοι φαίνονταν φυσιολογικοί.
Αυτή η αλλαγή στην ορολογία δεν σημαίνει ότι τα άτομα που είχαν προηγουμένως διαγνωστεί με PCOS πάσχουν από διαφορετική ασθένεια, ούτε ότι χρειάζεται να διαγνωστούν εκ νέου μόνο και μόνο επειδή άλλαξε το όνομα. Αντίθετα, το PMOS είναι η νέα ονομασία της ίδιας πάθησης. Τα διαγνωστικά κριτήρια και οι θεραπευτικές αποφάσεις εξακολουθούν να βασίζονται στις ισχύουσες επιστημονικά τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες. Το πρόβλημα με τον όρο «σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών» ήταν ότι δεν περιέγραφε με ακρίβεια την πάθηση.
Οι λεγόμενες κύστες που σχετίζονται με το PCOS δεν είναι παθολογικές κύστες αλλά ανώριμα ωοθυλάκια που αποτυγχάνουν να απελευθερώσουν ωάριο κατά την ωορρηξία. Πολλές γυναίκες με την πάθηση δεν εμφάνιζαν ποτέ ορατές κύστες στον υπέρηχο, παρότι άλλοι δείκτες υποδείκνυαν την ύπαρξη της πάθησης.
To πρόβλημα με την παλιά ονομασία, και κάτι το οποίο έβλεπα συχνά, είναι ότι τo PCOS συνέβαλε σε λανθασμένες διαγνώσεις και καθυστερημένη θεραπεία.Το PMOS συνδέεται με διαβήτη, καρδιακές παθήσεις και προβλήματα ψυχικής υγείας, όχι μόνο με τη γονιμότητα. Το PMOS αντικαθιστά το PCOS για να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις ορμονικές και μεταβολικές του επιπτώσεις.
Παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν το PCOS / PMOS είναι:
Το PCOS / PMOS συνήθως περιλαμβάνει έναν συνδυασμό2:
Γενετικής προδιάθεσης3 → Το PCOS / PMOS εμφανίζεται συχνά σε οικογένειες. Μεγάλες γενετικές μελέτες συνεχίζουν να εντοπίζουν γονιδιακές παραλλαγές που σχετίζονται με διαφορετικές μορφές του συνδρόμου. Η γενετική δημιουργεί προδιάθεση, όχι βεβαιότητα.
Αντίστασης στην ινσουλίνη → Η αντίσταση στην ινσουλίνη υπάρχει στην πλειονότητα των γυναικών με PCOS / PMOS και σε πολλές αποτελεί τον βασικό μηχανισμό της πάθησης. Αυξάνει τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα, γεγονός που ωθεί τις ωοθήκες να παράγουν περισσότερα ανδρογόνα και διαταράσσει την ωορρηξία.
Αυξημένων ανδρογόνων → Τα ανδρογόνα, όπως η τεστοστερόνη και η DHEA, είναι συχνά αυξημένα στο PCOS. Η περίσσεια μπορεί να προέρχεται από τις ωοθήκες (ωοθηκικά ανδρογόνα) και τα επινεφρίδια (επινεφριδικά ανδρογόνα). Η περίσσεια ανδρογόνων είναι υπεύθυνη για τα περισσότερα συμπτώματα που συνδέονται με το δέρμα, τα μαλλιά και τον κύκλο.
Χρόνιας φλεγμονής χαμηλού βαθμού → Η χρόνια φλεγμονή χαμηλού βαθμού είναι συχνή στο PCOS και ενισχύει την αντίσταση στην ινσουλίνη, με αποτέλεσμα οι δύο αυτοί παράγοντες να αλληλοτροφοδοτούνται. . Πρόκειται για μια πιο ήπια αλλά μετρήσιμη κατάσταση που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη και τον τρόπο με τον οποίο οι ωοθήκες διαχειρίζονται τα ανδρογόνα. Η φλεγμονή στο PCOS συχνά μπορεί να βελτιωθεί μέσω των ίδιων παρεμβάσεων που βοηθούν και στην αντίσταση στην ινσουλίνη, γι’ αυτό και οι δύο αυτοί παράγοντες αντιμετωπίζονται συνήθως παράλληλα.
Το PCOS δεν προκαλείται από έναν μόνο παράγοντα. Σε κάθε γυναίκα, ένας ή δύο από αυτούς τους μηχανισμούς συνήθως παίζουν πιο καθοριστικό ρόλο από τους υπόλοιπους.
Το PMOS αντανακλά καλύτερα ότι πρόκειται για μια ορμονική, μεταβολική και συστηματική πάθηση, και όχι απλώς για πρόβλημα γονιμότητας ή κύστεων στις ωοθήκες.
Ο γιατρός μου είπε να χάσω βάρος ή ότι οι εξετάσεις μου είναι καλές ενώ εγώ έχω συμπτώματα
Η αλλαγή της ονομασίας από PCOS σε PMOS, αυτό σου υποστηρίζει, ότι οι γυναίκες δεν τους δίνεται η σημασία που πρέπει ή δεν ακούγονται όπως πρέπει.
Σαν άτομο με PCOS/PMOS το οποίο με έχει δυσκολέψει όλη μου τη ζωή, σε καταλαβαίνω. Πολλές φορές ο γυναικολόγος μου είπε να χάσω βάρος ή και εσύ το έχεις ακούσει. Πολλές γυναίκες όμως ήδη περιορίζουν τις θερμίδες του, γυμνάζονται τακτικά και τρέφονται καλύτερα από μεγάλο ποσοστό άλλων γυναικών που δεν αντιμετωπίζουν την ίδια ορμονική διαταραχή. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούν να χάσουν βάρος, επειδή η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι αυτή που οδηγεί στην αύξηση ή διατήρηση του βάρους και όχι η υπερκατανάλωση τροφής.
Το να χάσεις βάρος δεν αποτελεί πρακτική ή εφαρμόσιμη καθοδήγηση για την αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη. Απαιτείται συγκεκριμένη και στοχευμένη παρέμβαση, όχι περισσότερη προσπάθεια από κάποιον που ήδη κάνει ό,τι μπορεί.
Το PCOS/PMOS είναι μια πολύπλοκη κατάσταση. Επηρεάζει και συνδέεται με τον μεταβολισμό, την αναπαραγωγική υγεία, το δέρμα, τα μαλλιά, τη διάθεση και τη μακροπρόθεσμη υγεία. Ένα συνηθισμένο δεκάλεπτο ραντεβού στον γιατρό συνήθως δεν είναι δομημένο με τρόπο που να επιτρέπει την ανάλυση και κατανόηση όλων αυτών των παραγόντων ξεχωριστά.
Αν διαβάζεις αυτό το κείμενο, ίσως νιώθεις ότι έχεις δοκιμάσει πολλά χωρίς να έχεις τις απαντήσεις που αναζητάς. Ίσως σου έχουν πει να χάσεις βάρος, να πάρεις ένα συμπλήρωμα ή ένα φάρμακο, χωρίς όμως να κατανοήσεις πραγματικά τι συμβαίνει στο σώμα σου και γιατί εμφανίζεις τα συμπτώματα που σε δυσκολεύουν.
Σε καταλαβαίνω. Όχι μόνο επειδή έχω εκπαιδευτεί πάνω στο Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, αλλά και γιατί ζω και η ίδια με ΣΠΩ. Γνωρίζω από προσωπική εμπειρία πόσο απογοητευτικό μπορεί να είναι να αισθάνεσαι ότι κανείς δεν σου εξηγεί ολοκληρωμένα τι συμβαίνει ή ότι οι προσπάθειές σου δεν αποδίδουν τα αποτελέσματα που περιμένεις.
Παράλληλα, μέσα από τη συνεργασία μου με πολλές γυναίκες με ΣΠΩ, έχω δει ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, κάτι το οποίο αναλυώ παρακάτω. Πίσω από παρόμοια συμπτώματα μπορεί να κρύβονται διαφορετικοί μηχανισμοί και διαφορετικές ανάγκες.
Μέσα από τις συνεδρίες μας, στόχος μου είναι να σε βοηθήσω να κατανοήσεις σε βάθος το σύνδρομό σου, να αναγνωρίσεις τους παράγοντες που επηρεάζουν τη δική σου περίπτωση και να αποκτήσεις πρακτικά εργαλεία που θα σε βοηθήσουν να διαχειριστείς αποτελεσματικά τα συμπτώματά σου και να βελτιώσεις την υγεία και την ποιότητα ζωής σου.
Ακόμη κι αν έχεις προσπαθήσει στο παρελθόν χωρίς τα αποτελέσματα που ήθελες, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να δεις βελτίωση. Συχνά σημαίνει απλώς ότι δεν είχε εντοπιστεί ή αντιμετωπιστεί η πραγματική αιτία πίσω από τα συμπτώματά σου.
Για να διαγνωστεί μια γυναίκα με PCOS, πρέπει να έχει:
Η διάγνωση του PCOS βασίζεται στις επικαιροποιημένες Διεθνείς Κατευθυντήριες Οδηγίες για το PCOS του 2023 και στα κριτήρια του Rotterdam. Για να τεθεί η διάγνωση, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο από τα παρακάτω τρία κριτήρια45:
Υψηλά ανδρογόνα (τεστοστερόνη, DHEA) ή εμφανή σημάδια τους (υπερτρίχωση (πηγούνι/άνω χείλος/στήθος/κοιλιά/άνω άκρα/μηροί), ανδρογενής ακμή (συχνά μετά τα 20), ανδρογενή αλωπεκία. Τα υψηλά ανδρογόνα εμποδίζουν την ωορρηξία.).
Ακανόνιστη ή απούσα περίοδος λόγω έλλειψης ωορρηξίας. ≤10 περίοδοι/έτος ή κύκλοι ≥35 ημερών· ένδειξη ορμονικής διαταραχής και πιθανό ΣΠΩ.
Εικόνα πολυκυστικών ωοθηκών σε υπέρηχο (πολλά ανώριμα ωοθυλάκια, όχι πραγματικές “κύστες”).≥12 ωοθυλάκια 2–9 mm ή όγκος ωοθήκης >10 mL. Η πολυκυστική εικόνα από μόνη της δεν αρκεί για διάγνωση.
Η διάγνωση του PCOS βασίζεται στην αναγνώριση ενός συνολικού μοτίβου συμπτωμάτων, κλινικών ευρημάτων και εργαστηριακών δεικτών και όχι σε μία μόνο θετική εξέταση.
Επιπλέον, τα όρια αναφοράς των εργαστηρίων αντιπροσωπεύουν στατιστικούς μέσους όρους ενός γενικού πληθυσμού και όχι απαραίτητα τις βέλτιστες τιμές για την υγεία κάθε ατόμου. Για παράδειγμα, μια γυναίκα μπορεί να εμφανίζει κλινικά σημαντική αντίσταση στην ινσουλίνη, παρόλο που η ινσουλίνη νηστείας της βρίσκεται ακόμη μέσα στα «φυσιολογικά» εργαστηριακά όρια.
Αν σου έχουν πει ότι οι εξετάσεις σου είναι φυσιολογικές, αλλά τα συμπτώματά σου υποδηλώνουν το αντίθετο, πολλές φορές η απάντηση βρίσκεται στο συνολικό μοτίβο των ευρημάτων και όχι σε έναν μεμονωμένο δείκτη.
Το καίριο χαρακτηριστικό του PCOS / PMOS είναι η ανωοθυλακιορρηξία.
Η ανωοθυλακιορρηξία είναι η έλλειψη ωορρηξίας, αλλά σε ιατρικό επίπεδο μπορεί να σημαίνει και την καθυστέρηση της ωορρηξίας. Ο μέσος όρος έμμηνου ρύσεως της γυναίκας είναι συνήθως 28 μέρες. Η πρώτη μέρα του κύκλου είναι η πρώτη μέρα της περιόδου, και οι περισσότερες γυναίκες θα έχουν ωορρηξία την 14η μέρα πάνω κάτω.
Η ανωοθυλακιορρηξία ορίζεται τεχνικώς ως η παρουσία 10 ή λιγότερων περιόδων τον χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι η περίοδος σου είτε δεν θα εμφανιστεί κάποιους μήνες ή αν θα εμφανιστεί μπορεί να κάνει κύκλο 35 μέρες ή περισσότερο. Ενώ μπορεί να σου έρχεται η περίοδος, αν κάνεις κύκλο 35 μέρες ή περισσότερο αυτό δεν είναι φυσιολογικό και σημαίνει ότι υπάρχει ορμονική διαταραχή στον οργανισμό και πολύ πιθανόν ότι δεν έχεις κάνει ωορρηξία ή αδύναμη ωορρηξία.
Περίοδοι που κάνουν κύκλο 35 μέρες ή περισσότερο μπορεί να αποτελούν σημάδι ένδειξης PCOS/PMOS
Όπως επίσης και η υπερανδρογοναιμία
Η υπερανδρογονομία είναι η παρουσία υψηλών επιπέδων ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη, η DHEA ή η ανδροστενεδιόνη DHT και η DHEA-S (θειικη δευδροεπιανδροστερόνη). Αυτές οι ορμόνες είναι υπεύθυνες για την δημιουργία των αρσενικών χαρακτηριστικών όπως την ανάπτυξη τριχοφυΐας στο πρόσωπο, στο σώμα και την απώλεια μαλλιών σε συγκεκριμένα μέρη. Η παρουσία υψηλών επιπέδων ανδρογόνων εμποδίζει την ωορρηξία.
Συμπτώματα της υπερανδρογονομίας;
✔ Η υπερτρίχωση (hirsutism) αναπτύσσεται στο πηγούνι, στο άνω χείλος, γύρω από τις θηλές, στο στήθος ή στο στομάχι, στο άνω μέρος του χεριού ή στους άνω μηρούς ή σε άλλες περιοχές.
✔ Η παρουσία ακμής (και συνήθως μετά την ηλικία των 20 ετών) στο πηγούνι ή στην πλάτη (γνωστή και ως ανδρογενής ακμή)
✔ Η απώλεια μαλλιών σε ανδρογενικό μοτίβο. Αραίωση μαλλιών στο εμπρόσθιο μέρος συνήθως6.
Εμφάνισης Υπερτρίχωσης στα πιο συνήθη μέρη σε γυναίκες με ΣΠΩ
Η Παρουσία πολυκυστικών ωοθηκών
Όταν θεσπίστηκαν τα κριτήρια του Rotterdam7, οι επιστήμονες αποφάσισαν ότι πρέπει να υπάρχουν 12 ή περισσότερα ωοθυλάκια με διαστάσεις από 2—9 millimeters ή ένα ωοθυλάκιο να ξεπερνάει τα 10cm σε μία μόνο ωοθήκη. Πολλές γυναίκες παρουσιάζουν ένα μεγάλο αριθμό ωοθυλακίων στον υπέρηχο, το οποίο μπορεί να αποτελεί διαγνωστικό παράγοντα για το PCOS / PMOS. Ο γυναικολόγος μπορεί να δει αν υπάρχει πολυκυστική εικόνα με ένα διακολπικό υπέρηχο. Ωστόσο η παρουσία κυστών στον υπέρηχο από μόνες τους δεν αποτελούν διάγνωση PCOS / PMOS. Μπορεί να έχεις πολυκυστική εικόνα αλλά όχι το σύνδρομο8.




